همانگونه که در خبرها شنیدید و دیدید و کاملا" حس کردید قرار بر این است که در پایتخت تابلوهایی که به نوعی در آن از زبان انگلیسی استفاده شده است به زیر کشیده و منهدم شود.و چنانچه صاحبان فروشگاها خواهان تابلو بر سر در فروشگاهای خود هستند میتوانند انلی فرام زبان فارسی استفاده کنند.و دلیل این کار هم ترویج فرهنگ زبان فارسی است.چون ایران کشوری است با قدمت فرهنگی بیش از شش هزار ساله که به طعن میتوان گفت که هر سال بیش از صدها میلیارد دلار از طریق توریست و همین آثار باستانی نصیب خزانه میشود.از جمله خدمات ارزنده ای که تا به حال انجام گرفته میتوان به ساخت و افتتاح و راه اندازی سد سیوند که باعث به زیر آب رفتن آثار باستانی کاوش شده یا کاوش نشده و آسیب به آثار باستانی بی نظیر جهانی پاسارگاد و غیره میشود اشاره کرد. از اینکه آثار باستانی و فرهنگ اصیل ایرانی در جهان بی نظیر است هیچ شکی نیست که بارها جهانیان به آن اشاره و اعتراف کرده اند و در آثار نویسندگان غربی و شرقی به کرّات از آن سخن گفته اند. که باعث فخر و مباهات هر ایرانی است. اما چنین حرکتهایی که زبان فارسی را جایگزین زبان انگلیسی بخاطر ترویج فرهنگ زبان فارسی نه دلسوزانه است نه منطقی و نه هم سابقه ی چنین کاری را سراغ داریم. زیرا تا آنجایی که ما دیده و مشاهده کرده ایم بیشترین سینه چاکی و دل و قلبه کبابی برای زبان عربی بوده و نه زبان فارسی!! زیرا حضور بی چون و چرای زبان عربی از اول دبستان استارتینگ میخوره و سایه خود را بر تمام کتابها میگستراند تا فوق الدکترای سیارات پیما. بر هیچ عاقل و دیوانه ای پوشیده نیست که لانگوئیج انگلیسی زبانی بین المللی است و امروزه از هر فرد گرفته تا هر کشوری که با زبان انگلیسی آشنایی بیشتری داشته باشد در عرصه ی بین الملل موفق تر خواهد بود. این را میتوان در عرصه های مختلف علمی،فرهنگی،تجاری،سیاسی و غیره به وضوح مشاهده کرد. و عیب و نقصی که در این زبان به طعن میتوان دید این است که اگر با این زبان آشنایی نسبی داشته باشید به راحتی میتوانید با موضوعات مورد علاقه خود ارتباط بر قرار کنید و بیشتر با واقعیتهای جهانی آشنا شوید. که چنین آشنایی با قطار علم و تکنولوژی و پیشرفت هر گز با قطار رو به عقب عصر حجری سازگار نیست و چه بسا مسافرین قطار عصر حجری با دیدن واقعیتها خود را از پنجره آن به بیرون پرت کنند که چنین چیزی به مشام خوش نمیآید. کم نیستند فارغ تحصیلان عزیز و محترمی که بعد از سالها وقت تلف کردن در دانشگاه متاسفانه کمترین  آشنایی با زبان انگلیسی ندارند و این مشکل آنها نیست بلکه مشکل بر نامه ریزان است. چه از زبان انگلیسی خوشمان بیاد یا بدمان آن لطافت طبع است و نیش پشه. اما باید بپذیریم که زبان انگلیسی زبان بین المللی است و چه بخواهیم و چه نخوهیم بلائستثناء در همه زمینه ها به آن نیاز داریم پس باید تلاش و همت کنیم برای یاد گرفتنش و از یاد نبردنش و با لالایی مسترهای نا آشنا هر گز خمیازه نکشید و با حفظ و دوست داشتن زبان و فرهنگ پارسی که در خون و رگ هر ایرانی هست و خواهد بود به یادگیری و ترویج و تبلیغ زبان انگلیسی همت کنید اگه ایرانی هستید و نام و خاک ایران را دوست دارید که در آینده خیلی به آن نیاز خواهیم داشت.   

امروز یه شعر زیبا از شاعر آلمانی "مارگوت بیکل" ترجمه زنده یاد" احمد شاملو"-محمد زرین بال برای تان

انتخاب کردم امیدوارم از آن لذت ببرید.جمله "سکوت سر شار از ناگفته هاست"از بودا میباشد که ظرافت و

زیبایی آن آنقدر وسیع است که حتی در شعر هم ههچنان زیبا و جذاب است.این شعر  برای من زیبایی خودش دارد،اگر برای تو زیبا نبود تو با زیبایی خودت به آن نگاهی بینداز....  

برای تو و خویش/چشمانی آرزو میکنم/که چراغ ها و نشانه ها را/در ظلمات مان/ببیند/گوشی/که صداها و شناسه ها را/در بیهوشی مان بشنود/برای تو و خویش،روحی/که این همه را/در خود گیرد و بپذیرد/و زبانی/که در صداقت خود/ما را از خاموشی خویش/بیرون کشد/و بگذرد/از آن چیزها که در بندمان کشیده/سخن بگوئیم./دلتنگی های آدمی را/باد ترانه ای میخواند،/روًیاهایش را/آسمان پر ستاره نادیده میگیرد،/و هر دانهً برفی/ به اشکی نریخته می ماند/سکوت/سرشار از ناگفته ها است/از حرکات ناکرده/اعتراف به عشقهای نهان/و شگفتی های بر زبان نیامده./در این سکوت/حقیقت ما نهفته است/ حقیقت تو / ومن.

سلام دوستان- میدانم چنین بحثهایی نیاز به کنکاشی وسیع دارد،اماسعی میکنم بطور مختصر به نکاتی اشاره کنم که با مسائل اجتمایی بی ارتباط نباشد.به وجود آمدن یک جامعه به وسیله افراد،که فرد عنصر اصلی آن میباشد شکل میگیرد.حال میخواهیم بدانیم که رشد و نبوغ ریشه های فردی چقدر در جامعه تائثیر گذار یا تائثیر پذیر خواهد بود.فرد در خانواده که که یک اجتماع کوچک بشمار می آید رشد میکند،محیطی که نقش پدر و مادر در آن بسیار مهم و اساسی است.حالا در اینجا نقش پدر بیشتر است یا مادر،نظرها مختلف است.بعضیها نقش مادر را اول میدانند.عده ای هم نقش پدر و گروهی هم نقش هر دو را با هم موئثر میدانند.شما نقش کدام را بیشتر مهم میدانید؟نظر شما هر چه باشد قابل احترام است.اما به نظر من پایه و شالودهء تربیت بر خواسته از مادر است.زیرا زبان مادر و اثر بخشی آن بر کودک یک استثناء است.زبانی سر شار از عاطفه و محبت،زبانی جذاب که با جسم و جان و روح کودک پیوندی طبیعی و دیرینه دارد.حال که مادر استاد واقعی سیکل دادن فرزند است،پس چنین استادی باید غنی و ماهر باشد.غنی از علم و آگاهی و بینش روز،و دارای مهارتهای لازم در اجراء و عمل.بی شک چنین مادری در امور تربیت موفق خواهد بود.ولو اینکه پدر از هر گونه علم و آگاهی بی بهره باشد.محمد غزالی جمله ای زیبا دارد:"اندرز گفتن دشوار نیست دشواری در پذیرفتن است".پذیرفتن یعنی اساس و شالوده که آیندهء فرد را بر آن بنیان گذاشته میشود.بنیانی که به فرد شخصیت و هویت میبخشد.گر چه جامعه هم جهت تعلیم وتربیت وظایفی دارد اما هر گز به توانایی مادر نمیرسد.پدر در بعضی جاها نقش دوم و سوم به عهده دارد.به وجود آمدن یک جامعه امن،پیشرفته و مدرن بستگی به محیط خانواده و تعلیم و تربیت در جامعه دارد.اگر در خانواده مادر دارای شرایطی که ذکر شد نباشد،تائثیر نقش پدر یا محیطهای آموزشی کار آیی لازم را نخواهند داشت.گر چه هماهنگی این محیطها لازم و ضروری است. اما هر گز نباید توقع داشت که جایگزین  نقش مادر بشوند. اگر خواهان جامعه ای پیشرفته و مدرن هستیم راهی جز این نیست که مادران باید دارای علم و آگاهی و بینش روز باشند.متاسفانه در جامعهء امروز نقش مادر در تربیت به حیطه فراموشی سپرده شده است.نقش و مسولیتی که زنان در جامعه ایفا میکنند بزرگ است.که هم میتواند مثبت باشد و هم منفی،نقش مثبت  یک جامعه امن،پیشرفته و مدرن میسازد.ونقش منفی جامعه ای نا امن و عقب افتاده میسازد.