به جستجوی کدام گم شده! در این وادی تنهایی و غربت خویش، این چنین می دود این اسب چموش؟! چه کسی تعداد قدم هایش را به خاطر سپرده است؟ از نعل هایش باید پرسید، که هر از چند گاهی آنها را عوض می کنم بی آن که به سائیدگی شان نگاه کنم! این سائیدگی نعل ها نیست این نمایش مرگ ثانیه های طلایی عمر است...! بر خیز! که صدای کند شدن چرخ های قطار به گوش می رسد، بی گمان ایستگاه بعدی خواهد ایستاد. اسباب بازی هایت را بر دار- باید پیاده شویم، بلیط های اضافی باطل اند آن ها را در قطار رها کن! این جا ایستگاه آخر است اسباب بازی هایت را فراموش نکن باید پیاده شویم...!!