مرثیه ای برای ندا آقا سلطان دانشجوی 27 ساله رشته فلسفه که متاسفانه در نا آرامی های چند روز گذشته شربت شهد شهادت نوشیدن و به ملکوت اعلی پرواز کردند!

پرواز نابه هنگام تو را، در مرثیه نسیم، وقتی که شبنم را به به لبخند گل ها می افشاند جستجو کردم! چه غریبانه صورت مه گونه ات هدف شعله خشم آتش کینه کسانی قرار گرفت که در قرن بیست و یک به ترویج فرهنگ بت پرستی، خرافه پرستی و برده داری مشغولند بی آنکه بدانند پرستش و اطاعت مخصوص خدای یکتا و بی همتا است و نه انسان های بت نمایی که هزار و پانصد سال پیش خود و بت هایشان در هم شکسته شدند. ندای عزیز! گر چه تو در بین ما نیستی، اما روح پاک تو را می بینیم که چه شادمانه در پرواز است، گر چه بغز گلویم را می فشارد و اشک فرصت تماشای پرواز روح پاک تو را نمی دهد اما مطمئن و آرام باش که عمر بت پرستان و بت تراش ها روی به پایان است و غروب شان هویدا است...آرام باش! در پناه خدایت که بزرگی و قدرتش بی انتهاست! آرام باش!!!