لحظهء دیدار من و اخم گردباد ابروی تو/ مانده بر جای/ لبریز/ کاسهء حسرت!/ خرمن خرمن خاطرات/ در آتش و دود/ در همین دشت/ و تو در وادی دیگر در پرواز..../ حک شده بر کوه/ لبخند معصوم کودکی/ که با آتش درد فردا آشنا است/ بی آن که صدای شکستن استخوانی شنیده باشد از فریاد درد/ و یا شمارش معکوس قلبی را در زنگ ریاضی خوانده باشد/ اما صدای مهربانی از دور میخواند ترا (دوستت دارم بیا) نزدیک و آشنا است/ سفره پهن و غذا حاضر است/ خیلی گرسنه ای؟/ وقت افطار است/ رنگینک هم هست/ آسمان را ابری گرفت/ و کبوتر سفیدی کرد پرواز..............!